Moederschap en Werken, het is best pittig

Het is 07.00 uur. Ik strompel naar de badkamer. Wat zijn die lampen toch fel in de badkamer. Met mijn ogen nog half dicht en de vouwen in mijn gezicht, ga ik onder het kletterende water staan. Even rustig wakker worden. Wat een nacht. Drie keer uit de veren voor mijn 2 lieve kleine keutels. 1 x een enge droom, 1 x een knuffel kwijt en 1 x een antwoord op een vraag die ik twee dagen eerder had gesteld aan tafel: “Wat mogen we niet vergeten als we met vakantie gaan?” “Ik weet het mama, mijn duikbril!” Dank lieve Saar,… voor je antwoord,… om 05.17 uur!! Vroeger kon ik toch een stuk beter tegen weinig slaap. Hoe ga ik vandaag nog wat presteren op mijn werk, vraag ik mijzelf in gedachte. Moederschap en werken, het is best pittig.

 

Daarna breekt het uurtje ‘duwen’ aan. Eerst iedereen uit bed krijgen, ook manlief heeft hier wat aanmoediging bij nodig. Daarna onze oudste dochter. Dan de jongste. Als iedereen dan ontwaakt is en daadwerkelijk uit de veren is, begint de volgende uitdaging: Het aankleden.

Aankleden

“Ga je aankleden lieve snoet? Muis, doe je je kleren aan? Kleed je nou eerst aan, dan kun je daarna nog even spelen. Ga je nu aankleden! Verdorie, aankleden hup we komen te laat! NU AANKLEDEN we zijn te laat.” Ik weet zeker dat ik niet de enige moeder ben die dit stukje in de ochtend ook altijd zo’n lekker ontspannen start van de dag vind. Dan kun je nog zo goed gepland hebben en alles van te voren hebben klaargelegd.

Ontbijt

“Wat wil je op je boterham?”
“Uuuuuuhhhh, ik weet het niet mam, ik moet er even over nadenken.”
“Na het geklooi met aankleden, hebben we hier geen tijd voor.”
“uuuuhhhhmmmmmm, hagelslag mam.”
“Heel goed knappie.”
Overigens ben ik sinds kort gestopt met deze vraag. Werkt prima en maakt het moederschap weer een klein beetje makkelijker. Zolang je maar een boterham maakt die populair is.

Naar school

Daarna is het tandenpoetsen, ik skip even de drama’s over “zelf doen”, ik wil deze tandenborstel niet en oeps ik tuf de tandpasta niet in de wasbak maar over mijn kleren. Schoenen aan! Ook nu skip ik even: Ik wil mijn schoenen niet aan want ze zijn stom, ik wil mijn slippers aan (4 graden buiten) of iets in deze sfeer. Jas aan en op de fiets. Shit terug, je broodtrommel en tien-uurtje vergeten.

Gelukkig wonen we dichtbij school en hoef ik maar 4 minuten in de regen met gierende tegenwind mijn bovenbeenspieren te testen. Mijn humeur hoeft niet meer getest te worden. Die was al naar het vriespunt gezakt tijdens het aankleden.

Op school aangekomen, zie ik altijd dat ene meisje uit Sophie d’r klas. Met die ingevlochten haren… Geen haartje zit verkeerd, geen verdwaalde tandpasta in haar mondhoek, nooit een nutella veeg op haar outfit. Altijd ruim op tijd. HOE DAN? Vraag ik mijzelf af. Ik streel mijzelf met de gedachte dat het bij hen oersaai is thuis.

Naar de crèche

Hoera de oudste op tijd afgeleverd. Het is weer net gelukt. Met klotsende oksels en zwetende bovenlip lever ik ook de jongste af bij de crèche. Soms gaat dit makkelijk, soms niet. Hierna mag ik dan eindelijk aan het werk. Hoera voor het moederschap!

Sinds een jaar werk ik voor mijzelf. En wat een goede keuze is dat geweest. Voorheen moest ik mij dan ook nog haasten om op tijd aanwezig te zijn. Als ik dan eenmaal rustig achter mijn bureau zat uit te dampen met een kop thee voor mijn neus en een collega zei: “Goedemorgen!” Keek ik vaak verschrikt naar de tijd, het voelde immers al als middag.

Stress

Wat een stress bracht dit iedere dag mee. Altijd die race tegen de klok, zowel in de ochtend als de avond. Altijd het gevoel je te moeten verantwoorden, altijd het gevoel dat je meer je best moet doen dan anderen (dan je mannelijke of kinderloze collega’s met name). Omdat je bijvoorbeeld eerder van je werk weg moet om je kinderen op te halen.

Je kunt zeggen: Maar dat is enkel jouw gevoel, dat is in het echt helemaal niet zo. Deels met je eens, ik laat het inderdaad toe dat ik me zo voel maar dat gevoel komt wel ergens vandaan. Als je werkgever zeer demonstratief op zijn horloge gaat kijken als jij om 17.10 uur het kantoor verlaat dan voelt dat bijzonder onprettig. Vooral omdat hij niet ziet hoe laat jij ’s ochtends binnenkomt. Namelijk anderhalf uur eerder dan je andere collega’s. Anderhalf uur eerder dan die collega die 20 minuten na jou vertrekt. Zonder dat er demonstratief op een horloge wordt gekeken.

En die rokende collega? Van je plek, naar buiten, roken, weer naar je plek, toch nog even koffie halen, daar nog even kletsen met een collega, weer terug naar je plek en dan weer in de modus komen van de focus, het kost je zo 30 minuten per peuk! Rook je tien sigaretten per dag dan is dat dus 300 minuten op 1 werkdag! Dat is 5 uur non-productiviteit beste meneer of mevrouw de werkgever en daar kraait geen haan naar.

Uren maken of doelen halen?

En dat is ook prima. Want als die persoon zijn werk doet en zijn doelen behaalt, is dat toch goed? Dan maakt het werkelijke aantal uren dat je aan je bureau zit niet uit. En dat geldt dan ook voor de werkende moeder. Het moet niet uitmaken wanneer ze binnenkomt of naar huis gaat. Als ze haar werkzaamheden doet die zijn afgesproken, is het goed. People don’t leave company’s, they leave managers.

Moederschap en werken

Nou hoor ik sommigen al denken: Je wilde zelf toch kinderen? Ja, klopt! En ik ben ook heel erg dankbaar dat het mij gegeven is dat ik 2 van die kleine boeven om me heen mag hebben. En je wilt toch zelf het moederschap en werken combineren? Ja, ook dat klopt. Ook al heb ik het geluk dat mijn man een goed salaris verdiend en ik inderdaad thuis zou kunnen gaan zitten met de kinderen, wil ik inderdaad ook graag zelf werken.

Vanaf mijn 20-ste ben ik financieel onafhankelijk geweest en dat bevalt mij meer dan prima. Blijven werken vind ik niet alleen om deze reden heel belangrijk. Mee draaien in de maatschappij en je (financiële)steentje bijdragen. Meedoen in de grote mensen wereld en niet alleen met je neus tussen de billendoekjes en de kleurplaten zitten. Zodat je ’s avonds ook echt wat te vertellen hebt aan elkaar. Daarnaast door te blijven werken, blijf je jezelf ontwikkelen. Ook dat is loei belangrijk. Je bent nooit uitgeleerd.

Moederschap

Soms vraag ik me af; is het wel de combinatie moederschap én werken dat zwaar is? Is het niet gewoon het moederschap an sich dat pittig is. Dat is immers al een fulltime job. Doe daar het huishouden nog bij en je draait een flinke dosis overuren. Dotje slaaptekort erbij en het is wel compleet.

Daarbij hebben we nu allerlei technieken voor handen die het opvoeden makkelijker zouden moeten maken (denk aan apps ed.). Van de andere kant zorgen deze er ook voor dat je onzeker wordt. Want wat als jouw kind niet voldoet aan de normen in de app: Gaat dit wel goed? Is er iets met mijn kind? Doe ik iets fout?

We willen het allemaal zo graag goed doen. Bang om te falen. Maar we zijn ook maar mensen. Kijk niet hoe een ander het doet, kijk naar hoe jij het graag wil en werk daar naar toe. Alleen dan krijg je rust en voel jij je happy. Alleen dan ben jij de leukste en beste versie van jezelf.

Tips voor het moederschap en werken:

– Houd op met dat schuldgevoel. Op de crèche spelen ze met leeftijdsgenootjes en daar worden ze sociaal van. Met al die wet- en regelgeving tegenwoordig zijn ze daar in perfecte handen.
– Maak goede afspraken met je werkgever. Kijk of thuiswerken een optie is of dat je flexibele uren kunt werken. Daarbij leveren we 1 of 2 werkdagen in qua tijd en dus ook salaris, maar de hoeveelheid werk blijft vaak hetzelfde. Regel dit goed.
– Is bovenstaande om welke reden dan ook lastig en heb je altijd het zelfstandig ondernemerschap geambieerd, zet dan eerst je eigen bedrijf neer. Doordat je je passie gaat volgen, zal je ook veel meer uren gaan maken. Een paar jaar knallen, iets moois neerzetten en dan aan kinderen beginnen.
– Spreek met je man af dat jullie om de beurt thuis blijven als je kindje ziek is. Die taak ligt echt niet alleen bij jou.
– Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk. Bestel je boodschappen online en laat ze bezorgen. Dit kan via Albert Heijn of Jumbo, maar denk ook aan bedrijven als Hello Fresh. Kook vooruit, zodat je op de avond zelf alleen even het eten hoeft op te warmen, zo heb je meer rust en quality time met je kindje(s).
– Heb je thuis opvang, vraag dan of die persoon ook wil koken.
– Tot slot, maak je niet zo druk, leer los te laten. Je doet je best en meer dan dat kan men niet van je verwachten. (En jij ook niet van jezelf mevrouw de perfectionist.)

Balans tussen het moederschap en werken

Zelf zoek ik nog vaak naar de juiste balans tussen het moederschap en werken. Dit heeft vooral te maken met mijn wisselende ZZP opdrachten en eigen ambities. Soms moet ik zo hard lachen als ik bedenk wat ik allemaal aan het doen ben en allemaal nog wil doen. Dan zie ik mezelf 25 jaar ouder voor me en dan vraag ik me echt af: hoezo had ik bedacht dat al dingen tegelijk doen, op dat moment in mijn leven, een goed idee was?

We vergeten het nog wel eens maar neem zo nu en dan even tijd voor jezelf. Plan dit in, maak er tijd voor vrij. Zet dit niet op nummer 37 maar op nummer 1 van je “to do list”. Lunchen of een wijntje met goede vrienden, lekker naar de film of sauna. Of pak je sport weer op. Het is zo belangrijk.

Tot slot, dikke vette HULDE voor alle alleenstaande ouders die het hele circus altijd in hun eentje draaiende moeten houden. Groot respect voor jullie!

Hoe bevalt jou het moederschap in combinatie met werken?

Gouwke Quadekker

Pin It on Pinterest